DE VERHALEN VAN SURHUIZUM

De Surhúster kampioenen van het seineharjen

Zaterdag 1 september zal voor de 40ste keer het kampioenschap seineharjen in Surhuizum worden georganiseerd. Het kampioenschap werd in 1979 voor het eerst gehouden. In al die jaren bleef de kampioenstitel maar drie keer in eigen dorp. De allereerste keer was gelijk al in 1979, toen werd Sietze Sietzema door de jury uitgeroepen tot kampioen seineharjen.

Daags voor het kampioenschap in 1979 had Sietze Sietzema een haarhamer en een haarspit aangeschaft, en had een buurman hem de kunst van het haren uitgelegd. “De hiele middei der plat foar en om fjouwer oere hie ik der in knap harpaad op”, vertelde Sietzema. En dat had dus gelijk resultaat.

In De Feanster van 16 augustus 1979 lezen we het verslag van de wedstrijd:

Sietze Sietzema werd eerst kampioen "seineharjen"

De heer Sietze Sietzema uit Surhuizum heeft zaterdagmiddag het eerste kampioenschap ‘Seineharjen’ op zijn naam geschreven. In stromende regen meldden zich twaalf deelnemers voor de bepaald niet alledaagse wedstrijd.
Afgaande op de scherpte van de zeis moest een uiterst ervaren jury na lang beraad een winnaar aanwijzen. Het werd voor Anne Pool (60), Sint Kooistra (73) en Tjibbe Hansma (76) bepaald geen gemakkelijke taak. Toch werd uiteindelijk unaniem de Surhuizumer Sietze Sietzema als de beste aangewezen.
De heer Sietzema kwam daardoor in het bezit van de door Jan Post vervaardigde glasgravure.
Tweede werd de heer Y. van der Kooi uit Weidum, terwijl R. Koopman uit Scharsterbrug derde werd.
Een eervolle vermelding viel de heer Jan Post uit Houtigehage ten deel.

Sietze Sietzema aan het seineharjen.

De tweede keer dat een Surhúster met de titel naar huis ging was een kwart eeuw later, in 2005. Albert Veenstra kwam toen als beste haarder uit de bus. Albert, al sinds jaar en dag van de partij bij het seineharjen, leerde het haren van zijn vader Wobbe. Die drong er destijds op aan om ook eens aan het kampioenschap met te doen.

In het wedstrijdverslag van Auke Veenstra lezen we:

Voor de tweede keer in de geschiedenis van het wereldkampioenschap seineharjen wist een Surhuizumer de kampioenstitel te veroveren. Albert Veenstra kwam na een beoordeling van de kundige jury als beste uit de bus. Veenstra was uiterst tevreden met zijn eerste plaats.
Tijdens de wedstrijd had hij verteld dat hij het zeisharen van zijn vader had geleerd. “Mar wy kinne it sa goed net as ús âlden en wy sille it ek nea sa leare, want wy misse de ûnderfining”, was Veenstra voor de uitslag nog van mening. De uiteindelijke uitslag logenstrafte evenwel deze opvatting, tot zijn eigen verbazing: “Dit hie ik nea tocht, mar ik bin der o, sa bliid mei”.

Rechts Albert Veenstra met links van hem zijn zoon Wobbe Anne.

De jongste deelnemer was de 12-jarige kampioenszoon Wobbe Anne Veenstra, die in de voetsporen van zijn vader en grootvader is getreden en op zijn vijfde al voor het eerst meedeed. Uiteraard is hij trots op zijn vader en vindt hij het geweldig, dat zijn vader kampioen is geworden. De vader van de kersverse kampioen,Wobbe Veenstra, was eveneens blij voor zijn zoon en stelde, dat hij volgend jaar niets te duchten heeft van zijn zoon, omdat die reglementair dan als jurylid moet optreden.

De derde en laatste keer (tot nu toe) dat er een Surhúster tot kampioen seineharjen werd uitgeroepen was tien jaar later, in 2015. In een sterk deelnemersveld van 17 mannen en één vrouw wist Wobbe Anne Veenstra als beste uit de strijd te komen. Wobbe Anne wist daarmee na twee maal de derde prijs te hebben gewonnen, voor de eerste keer het kampioenschap op zijn naam te zetten.  

In het midden kampioen seineharjen Wobbe Anne Veenstra.

De kundigheid van het zeisscherpen is van pake op heit op soan overgegaan. Wobbe Anne hoopt deze traditie verder voort te zetten. “Ik haw it fan ús heit leard, mar ik sjoch fansels ek wol even hoe’t pake it docht”, zo vertelde Wobbe Anne destijds.

Kornelis van Dekken

31 juli 2018